nakakatawa!

ayun.. this is the day of my initial interview sa red ribbon..
nagtext yung manager ng 11:17:47am at nakatanghod pa ko sa pc dahil nanunuod ako ng my amnesia girl..biglaan naman ang interview at di pa ko prepared masyado plus pa na i was upset..goodness! Anyway naligo na ako at magpapatuyo pa ako ng buhok.
1:30pm na ako umalis dahil 2pm ang sched. malapit lang naman ang SM eh,ilang tambling lang.
At ayun 1:44 ako dmting at naghintay pa ako..hawak ko ang picture namin ni Jem dahil kinakabahan ako.. pangalawa ako sa ininterview at ako lang ang pinagsuot ng manager ng cap. Bagay daw ba sa akin..sa isip-isip ko parang tanga lang!hahah ayun nagumpisa ang interview syempre pakitang gilas mag english at ang di ko malilimutan tanong ay " Sa tingin mo ano na pang kulang dito sa store?" e di sumagot ako "Sa tingin ko po e, ako?" hahaha Epekto ng kapapanuod ko pa lang na pelikula. Natawa si manager at ayun see me in the final interview.. HoHo.. wish me luck!!! =)

here i am..

Sa totoo lang ayoko magpost ng blog..pero parang may sariling isip na mga kamay ko para magtype..eto na nga sinisimulan ko na. WEll ayoko ng pahabain itong tinatype ko ang gusto ko lang sabihen ay sobrang sakit ng nararamdam ko.. i want to shout.. want to scream..hanggang wala na akong boses.. hanggang sa makatulog ako.. Yes ngayon ko lang naramdam to..letting go of someone that you really love.. daig ko pa ang namatay.
But all i need to do is to accept it, its my choice. Kakayanin ko to.

HARRRRRRRRRRRRRRR!

Naiinis ako sa sarili ko, naiinis ako sa tuwing naiisip kong naiinis ako!
ayoko ng ganitong pakiramdam eh..nakakaasar! lahat ng tingin ko sa mga tao,at bagay ay nakakaasar!
haiiistt want somethng new!

nagugutom tuloy ako!!!!

DAMCAT

Tahimik na ang buong bahay..
Simula ng umuwi ako..mula sa mahabang paglalakbay
Hinahanap ko ang paglalambing mo,
Lalo na ang mga kagat at kalmot mo sa aking braso..


Hinahanap ko ang mga mata mong matalas kung tumingin,
Ang tinig mong nagmamakaawa pag humihingi ng pagkain..
Pagtabi mo sa akin sa kama pag ako'y hihimbing,
Lalo na ang pagtakas mo sa gitna ng gabing madilim...


MUNING..MUNING.. yan ang nakasanayan mong pangalan.
MEEEOOOWW..MEEEOOWW,nagiisa mong tugon sa lahat ng pagtawag.


Ordinaryong pusa sa tingin ng iba,
Sa akin ay tao kung ituring kita..
Kaya napakasakit sa akin ngayong wala ka na..
Sa ating kapitbahay,, pangako..IGAGANTI KITA!!!!



(para sa nagiisa kong alaga na pinaalis ng kapitbahay naming matandang hukluban)

I Hate You

...Nagiisip ako kung ano ba una kong sasabihen, ganun naman talaga siguro pag nag-iisip ka, yung pinakamagandang salita ang una mong sasabihin... ako hinde e, "tangina! yan ang unang lumalabas sa bibig ko, kahit masaya, malungkot, nagugulat o kung ano pa..minsan nga kahit..tumatae e!hahaha anyways...

Yan din ang unang salita na nsabi ko nung una ko syang makilala..
"tang-ina, itsura nyan? crush nyo?hahaha papatawa kayo! lalo ka na? crush mo yan?(kalai?)hahaha..

Malaki mata? bunganga?(peace) ok magaling kumanta.. artistic..pero cultural? mga di naliligo yan ah?ewww!!!long hair pa!(hahahahah)

Ok fine, dats my first impression....

Akalain ko ba naman mapulot ko i.d nya, no choice kundi itago at ipakita kay BESTFRIEND!hahaha JEREMY TAMAYO? what a name.. goodboy ah,at ang lookz? Tangina! emo! malayo kay ZAK na kilala ko.! (at un na nga pinagtawanan na namin ang id)

I used to call him"kuya ZAk, o kaya TOL, DUde" para kunyare feeling close!
(smiling)
One summer month ay kailangang mag organize sa isang community sa sta.mesa at dahil nochoice, kami-kami na lang ang magkakasama(mga 6 ata) ayun na nga wer starting to get to know each other..kahit ako lang naman ang nagkwento ng talambuhay ko sa kanya!

Months past at nakalimutan ko na ng bahagya yun,dahil nasa iba ang attention ko,sa aking crush na di maintindihan kung bakit nagustuhan ko...haist!

(gutom na ako!)

Then,one day i received a txt message..galing sa kanya!At doon na nag umpisa ang lahat,,txt pag gising,kahit asa acads, kahit saan. kumakain, may see you in my dreams pa nga eh..!

Pero hindi kami personal na naguusap, nagkakahiyaan..? ewan. basta iba e..sa text close talaga kami.
May panahong sabay kami kumain(2 times un intriga pa)haaha!

And then one day..nakita ko syasa ministop.. nakatayo sa poste habang dinidilaan ang ICECREAM! Wow..!

Lumipas ang ilan pang araw, ang hate kong tao ay unti-unti ng napapalapit sa akin.. tambay sa anonas, magdamag, kwentuhang walang kwenta..(merun din namang seryoso)
lahat ng hung ups, saya halo-halo na e!Basta kwento lang.. lakad lang.. yosi kape! Ganun na ritwal namen.. papasok ng bangag sa puyat..sya lang nakakasakay sa trip ko.. sa kahabaan ng ANONAS ...minahal ko ang mga mata nya,boses, kabuuan nya at ang buhok.. higit sa lahat si Jeremy..bilang zak..heheh



092409..date yan.. eto ang pinakamahalagang araw..sa buhay ko noong 2009. Oo kami na!

Hindi ko na dinetalye yung iba pang nangyare bago naging kami, lalo na yung pagbigay nya sa akin ng sampalok? at pagsabay sa pag uwi, magngingitian hanggang mawala na sa paningin?hahaha tang ina!ang korni..pero tangina tinamaan ako!

Sa ngayon, isang taon,3 buwan at 17 na araw na ang lumipas.. marami ng nangyari talagang marami..pero kami na lang ang nakakaalam nun..=)
Nagpapasalamat ako sa kanya dahil eto kami buhay pa!hahaha nagpapatuloy, kahit sinubok ng kalawang ang pagsasamahan naming bakal, matibay pa rin..at titibay pa.. dahil ang taong inaayawan ko noon,,ay taong mahal na mahal ko ngayon!!!

"THE MORE I HATE THE MORE I LOVE!"

eto na..

Uhmm. ayun sa mga nagpumilit na gumawa ako ng blog ahaha lakas nyo sa akin eh, alam nyo namang wala akong alam sa mga ganito pero anyways masaya pala.
Naalala ko nuong Nov.25 2010 (kung di ako nagkakamali) pinilit din ako magkaroon ng account sa facebook, na once a month ko lang binibisita dahil nanghihinayang ako sa 15 pesos na bayad sa net shop,ayun di naman din ako naadik dun gaya ng iba, wala rin akong hilig sa farmville na kinahuhumalingan nila,wala lang masabi ko lang na may account ako..pero bukod dun wala na.. hahaha mas masya kase pag totoo mong nakikita ang mga kaibigan,yung tipong sasamahan ka magsulat gamit ang pintura sa kung saang-saang WALL!hahah magpopost ng kung ano-ano sa mga pedeng dikitan!
Malaki talaga ang pagkakaiba ng virtual reality sa totoong buhay,heheh pero ang isang kagandahan lang e narerecover ku yung mga dati kong mga kaibigan,kaklase at natutuwa kaong makita kung ano na ba narating nila sa ngayon at syempre kung sino ang panget pa rin at gumanda at pumogi!!(wahahaha)
Minsan pala magnda rin tong social networking eh..lalo na ngayong tambay ako sa bahay at may net na!hehehe

Ayun first time kong magsulat/magtype ngayon at marami pa kong gustong ilagay..sa ibang post na lang siguro sinubukan ko lang talaga..hahah

Maraming salamat kay Kalaibebe sa pagpilit sakin gumawa neto at kay Ian na nag-edit ng wallpaper neto at iba pang background.. i owe you one guys! mwaapxx!!